Tuesday, September 12, 2006

Gecenin Son Sigarası

Demiştim ya alışmak lazım yalnızlığa, işte alışmaya çalışmakla ya da alışır gibi yaparak geçirdiğim bir gece daha. Aslında alışmaya çalışarak kendimi avutuyorum, sanki daha geç yatarsam daha çok yalnız hissederim gibi geliyor,belki de çareyi son bir sigara içmekte buluyorum.Derken aklıma yazarı belli olmayan bir şiir geliyor, bir derginin sayfasından koparılmış eski bir hatıra, ne zamandı hangi dergiydi hatırlanmıyor ama şiir bazen hissettiğim, hatırlayınca teselli bulduğumu sandığım anları hatırlatıyor. En çok da hangi cümlesini ne kadar çok tekrar ettiğimi hatırlıyorum,sanırım siz de tekrar edeceksiniz...

gecelere katıp
nasır kalbimize yük ettiğimiz
acılarımız.
düşlerimizdeki kısırlığa
derman olsun diye yakılan her sigarada
küllenen sevgimiz.
ve tüm bu kargaşada
ne olduğunu anlamadan,tükeniveren
hayatımız.
tek bir kelime edemeden
paçamıza yapışan
ölümümüz.
geriye bizden kalan,biz olmamızdaki
anlamsızlığımız

1 comment:

mehmet erdem perek said...

ve merak etme
sen söndürürken biz yakarız uzaklarda
özlem olur,dostluk olur,daha neler neler
içeriden elinde ezmeyle gel diye
masamızda artı bir kadeh dolduruyoruz
sayılı demiş birileri,elbette geçer

ps:eğlenmene bak kardeşlik,küfrettirme yalnızlığa falan.işine eğlencene bak,gurbet fikrini de unut.ha mı gülüm?

 
    eXTReMe Tracker